میلاد مسعود منجی عالم مبارک باد
نویسنده : زیرنظر مدیریت کانون سردفتران و ذفتریاران بازنشسته - ساعت ٧:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱۱ خرداد ۱۳٩٤
 

                                                          

 

دکتر محمد شیخ الّرئیس کرمانی

به مناسبت خجسته ولادت منجی کل جهان حضرت صاحب العصر و الزمان ( عج )

                      یارب آن خورشید رخشان را در آور از سحاب

کائنات  امشب به عشق شاهدی زیور کند      آسمان رخسار خود را هرچه زیباتر کند

سقف گردون بین مزین با هزاران چلچراغ         این چراغانی به عشق روی آن دلبر کند

ماه ، منعم نیست یارب از چه بینم بی دریغ       نقره پاشی بر در و دیوار و بحر وبر کند

محفلی بینم ز خوبی رشک فردوس برین     چنگ بر کف،زهره طنازی در این محضر کند

مهربانی ها کند در خیل انجم   روی   مه           مهربانی ها که با اطفال خود مادر کند

علویان را میل سفلی باشد امشب ای عجب       عالم  انور ،  نیاز  از  توده  اغیر  کند

هرچه پویم شور و شادی ، هر چه پویم عشق و شوق

                                                     جن و انس امشب تو گوئی خرمی یکسر کند

تا  به  صبح امشب  نخوابم  زانکه  هنگام  سحر  

                                                     سرزند   ماهی که عالم  را  به   نور اندر کند

بوی عود و عنبر آید از حریم سامرا          کز شمیمش کوه و صحرا خوشتر از عنبر کند

در دل تاریک شب برقی جهد عالم فروز          کز فروغش وامخواهی خسرو خاور کند

 امشب آید ز آسمان خیل ملائک فوج فوج         تا سلام بندگی بر زاده ی حیدر کند

یاد روی  شاهد  شهر " نُرید اَن نَمُن "           ساقی گلچهره کو تا باده در ساغر کند

باده از خم ولایت ، صاف و پاک و آتشین    کز شرارش جان ودل را خاک و خاکستر کند

آسمان بر کف ز مروارید دارد صد طبق                   تا نثار پای پاک سبط پیغمبر کند

خاک می بالد بر افلاک امشب از روی غرور    بر سر افرازان سر افرازی بدین مفخر کند

در دل تاریک شب برقی جهد عالم فروز             کز شعاع تابناکش عرش را زیور کند

 سر زند از مشرق دامان نرجس نیری            کز درش در یوزگی ها خسرو خاور کند

مهدی  موعود ، رمز جود   فیاض وجود             کز زلال فیض او  کون مکان لب ترکند

حاصل  بذر نبوت  ، میوه باغ  کمال                   کز  نوال  بِرّ  او  اشجار  عالم بر کند

 قائم  آل  محمد  ،  قائد  کل  امم                کز قیامش در جهان هنگامه محشر کند

التجا بر درگهش موسی کند با صد نیاز          اقتدا بر حضرتش عیسای گردونفر کند

چون شود بر مسند ، قسطاً و عدلا ، مستقر  داد مظلومان ستاند ، ظالمان کیفر کند

کشتی طوفانی عالم نمی گیرد قرار                جز که  اندر ساحل  الطاف او لنگر کند

چون بر اورنگ جهانداری نشیند با وقار           سجده بر خاک در او کسری و قیصر کند 

هم نبی را هم علی را زنده بینی پیش روی    چون به عزم خطبه جا بر عرشه منبر کند

ماه گردد منخسف زیرا که خواهد از شرف      خویش را همرنگ خال روی آن سرور کند

گر دهان چون غنچه بگشاید که گوید سرّ حق  خلق را مستغنی از سرچشمه کوثر کند

یارب آن خورشید رخشان را در آور از سحاب    تا جهان را غرق نور آن مهر جان پرور کند

مهر تابانیکه مهرش در رگ و خون من است      روز شب دل در فراقش ناله غم سر کند

کی  رسد  آن  معدن ایمان و عشق و قسط و عدل

                                                             تا بشر ایمان و  عشق و عدل را باور کند

این خراب آباد جای زیست نبود بلکه او              عالمی از نو بسازد صنعتی دیگر کند

شاهد غایب که در هجران او شیخ الرّئیس      شعر را با اشگ خونین ثبت در دفتر کند