روز قدس
نویسنده : زیرنظر مدیریت کانون سردفتران و ذفتریاران بازنشسته - ساعت ٤:۳۸ ‎ب.ظ روز ٢ امرداد ۱۳٩۳
 

                      

                            

 برگزیده از منظومه 55 بیتی مطبوع در روزنامه اطلاعات شماره 25929 مورخ 2 / 5 / 93

                                                   باسمه تعالی

                           ناله ای درد آلود بر جنایات مشهود

                                نام انسان حرامتان بادا !  

                                                            دکتر محمّد شیخ الرییس کرمانی

       ای بشرراستی مگر کوری  ؟!                   یا ز احساس و عاطفت دوری ؟

    آتش و خون و مرگ ودربدری                    بینی و بگذری به خیره سری ؟

     کودک  بی  گناه  بی  تقصیر                    از  چه  قلبش  شود  نشانه تیر؟

    از  چه  آوار بر سرش  ریزد                    از چه  آتش  به  پیکرش ریزد؟

    مادری بچّه کشته اش  به  بغل                   مانده  مبهوت  از این نظام دغل

   بر سر پیرِ خفته در تب و تاب                    خانه اش  را چرا  کنند  خراب؟

   از چه  مردم  به  موقع  افطار                     جان  به  تلخی  دهند  در آوار؟

  چیست این صحنه های تلخ و سیاه                 چیست این جلوه های جرم وگناه ؟

  لحظه ای از جنون  تاریخ  است                    در خور صد هزار توبیخ است

   ای  شما  گرگهای  خون  آشام                     ای  شما  دیوهای  انسان  نام

   ای شما  دوستان  فتنه  و  شر                     ای  شما  دشمن  حقوق  بشر

    از  حقوق  بشر  که  دُر سفتید                      راستی حرف مفت می گفتید

      ننگ  و نفرت  به  کامتان  بادا                  نام   انسان   حرامتان   بادا

   آنکه  در خون  خود  شود پرپر                     هست  مانند  تو زِ  نوع بشر

   آنکه  از  بیم  بمب  لرزان  است                        مثل تو آدم است و انسان است

    از  چه  ریزند  بر  سرش  فَجَره                            چند ها  تُن  مواد  منفجره

   مگذارید  بر  بشر  این   ننگ                              که  شود  همطراز گرگ و پلنگ

   گریه و خون و مرگ و آتش و دود                          کودک  و  پیر  و  نوجوان  نابود

   گیرم آنجا که هیچ انسان نیست                         آخر این کار هیچ حیوان نیست

      بگذارید    این      مسلسلها                             باز  گردید    سوی   جنگلها

   بر  زمین  این  همه  فساد  چرا ؟                         ظلم  و  ویرانی  و  عناد  چرا ؟

   مرد  و  زن  را چو  پاره پاره  کنند                          این  بشر  دوستان نظاره کنند

   اندر  این  خانه  هیچکس  نبود                             چه    زنی  داد   دادرس   نبود

    شده  وجدان  پاک  خلق ،  ترور                              گوئیا  مرده اند  مردم  حرّ

    پیر  و  افتاده  و  مریض و ضعیف                            همه   قربانیان   جنگ   کثیف

   راستی  خوب  امتحان  دادند                               از تمدن چه خوش نشان دادند

    بود  این  مظهر  حقوق  بشر  ؟                             که عَلَم  کرده اند  با  کرّ  و فر

   هر که را عقل و درک و وجدان است                     مات و مبهوت وگیج و حیران است

     بارالها!  تو  خود  عنایت  کن                                 کار  مظلوم  را  کفایت  کن

    بغض  در سینه  موج خون در دل                           از تو خواهیم حلّ هر مشکل

     بر  کن از  ریشه  ظلم  ظالم را                             مرحمت  کن جهان  سالم  را

     از  تو  یارب  بو د  امید  نجات                                بر محمّد   و   آل   او  صلوات

                                                                           31 / 4 / 93